دوره در دست تولید است
200.000 تومان
اعتمادبهنفس و عزتنفس «خصلتهای ذاتی» نیستند که با تلقین ایجاد شوند؛ بلکه خروجیهای عصبی-شناختی هستند که در نتیجهی تعاملِ مداومِ سیستمهای انگیزشی (Motivation Systems) و ارزیابیهای خود-مرجع (Self-referential processing) شکل میگیرند. در این دوره، ما با عبور از رویکردهای انگیزشیِ سطحی، به کالبدشکافیِ علمیِ خودمان میپردازیم تا سازهای پولادین از هویت و کارآمدی بسازیم.
درک عملکردِ «قشر پیشپیشانی میانی» (mPFC) در پردازش اطلاعات مربوط به خود. چگونه مغز ما «داستانِ هویت» را میسازد و چگونه میتوانیم با تکنیکهای «فراشناخت» (Metacognition)، این داستان را بازنویسی کنیم.
کاربستِ تئوریهای آلبرت بندورا؛ تبدیلِ ابهام به «داده». آموزشِ سیستماتیکِ استخراجِ تجربیات موفق و استفاده از آنها برای تقویتِ مسیرهای دوپامینرژیک که منجر به شروعِ کنشهای دشوار میشود.
استفاده از «نظریه جامعهسنج» (Sociometer Theory) برای رهایی از بندِ تأییدهای بیرونی. گذار از «ارزشگذاریِ مشروط» (بر اساس موفقیتهای بیرونی) به «پذیرشِ بیقیدوشرطِ سیستماتیک» که زیربنای ثباتِ هیجانی است.
شناختِ نقشِ آمیگدال در واکنشهای «ترس از شکست» و آموزشِ «بازارزیابیِ شناختی» (Cognitive Reappraisal). چگونه در لحظاتِ فشار، به جای پاسخهای تکانشی، مسیرهای عصبیِ منطقی را فعال کنیم.
بر اساس اصولِ کتاب «شناخت روش علمی»، در این بخش یاد میگیرید چگونه «متغیرهای رفتاری» خود را تعریف کنید، پیشرفتتان را به صورت کمی پایش کنید و بر اساس دادههای عملکردی، برنامه «توسعه شخصیت» خود را بهینهسازی کنید.
این دوره «درمانمحور» نیست؛ «عملکردمحور» است. ما فرض را بر این میگیریم که شما یک «پژوهشگر» هستید که میخواهید «سیستم رفتاری» خود را برای بهرهوری بالاتر و ثباتِ روانشناختیِ عمیقتر، مهندسی کنید.